Do ŚDM w Panamie pozostało:

jpii

 

 

Życie

Karol Wojtyła przyszedł na świat 18 maja 1920 roku w Wadowicach, w Polsce. Jego rodzina żyła skromnie i była głęboko wierząca. Będąc kardynałem i arcybiskupem Krakowa, w październiku 1978 roku został wybrany papieżem. Był pierwszym Ojcem Świętym pochodzącym z Polski i pierwszym od 455 lat papieżem spoza z Włoch.

Za młodu uprawiał lekkoatletykę, piłkę nożną i pływanie. Był też świetnym uczniem i przewodniczącym różnych grup studenckich. Obdarzony wielką miłością do teatru, przez pewien czas pragnął studiować literaturę i zostać zawodowym aktorem.

Podczas nazistowskiej okupacji, aby móc się utrzymać i uniknąć deportacji lub więzienia, łączył studiowanie i bycie aktorem z pracą w fabryce. Był aktywnym członkiem „Unii” - katolickiej, konspiracyjnej organizacji, która pomagała wielu Żydom znaleźć schronienie i uciec od prześladowań ze strony nazistów.

W takich okolicznościach śmierć ojca sprawiła mu ogromny ból. Lektura św. Jana od Krzyża, w której wówczas szukał pocieszenia, a także heroiczne postępowanie katolickich księży, którzy umierali w nazistowskich obozach koncentracyjnych, zadecydowały o jego dalszym podążaniu ścieżką wiary. W 1942 roku przyszły papież zdecydował się realizować swoje powołanie kapłańskie i rozpoczął edukację teologiczną. Wyświęcony na księdza 1 listopada 1946 roku kontynuował studia w Rzymie i uzyskał tytuł doktorski z teologii na papieskim uniwersytecie Angelicum.

Po powrocie do Polski rozwijał swoją działalność na dwóch polach: ewangelizacyjnym i naukowym. Realizował działania duszpasterskie w różnych krakowskich parafiach robotniczych oraz prowadził zajęcia z etyki na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim i na Wydziale Teologii w Krakowie. W 1958 roku został mianowany biskupem pomocniczym w Krakowie. Już w tamtym czasie był widocznym liderem i często przyjmował krytyczną postawę wobec panującego w Polsce komunizmu i działań urzędników państwowych. Podczas Soboru Watykańskiego II wyróżnił się poprzez swoje wystąpienia na temat roli laikatu w Kościele oraz rozmowy o Konstytucji duszpasterskiej Gaudium et spes, poświęconej obecności Kościoła we współczesnym świecie.

W 1967 roku papież Paweł VI mianował go kardynałem, a 16 października 1978 roku, w wieku 58 lat, został wybrany na następcę papieża Jana Pawła I, zmarłego po 34 dniach pontyfikatu. W ten sposób został pierwszym papieżem spoza Włoch od 1523 roku i pierwszym pochodzącym z bloku komunistycznego. Od encyklik, Redemptoris hominis (1979) i Dives in misericordia (1980), Jan Paweł II zaznaczał nauczycielską rolę Kościoła i podkreślał potrzebę silnej wiary, zakorzenionej w tradycyjnym dziedzictwie teologicznym oraz solidnej moralności, bez ograniczania otwartości chrześcijańskiej na świat XX wieku. Potępił teologię wyzwolenia, krytykował rozwiązłość moralną i mówił o duchowej jedności Europy.

13 maja 1981 roku poważnie ucierpiał w zamachu na Placu Świętego Piotra w Watykanie, w którym został ranny na skutek strzałów tureckiego terrorysty Mehmeta Ali Agcy. W wyniku tego wydarzenia Jan Paweł II przez dwa i pół miesiąca musiał być hospitalizowany. 12 maja 1982, w Sanktuarium Fatimskim, podczas podroży do Portugalii, doświadczył próby kolejnego zamachu na jego życie. Pomimo tego, papież kontynuował swoją pracę ewangelizacyjną odwiedzając niestrudzenie wiele regionów, a w szczególności kraje Trzeciego Świata w Afryce, Azji i Ameryce Południowej.

Jan Paweł II utrzymywał kontakty z wieloma przywódcami religijnymi i politycznymi. Przy tym zawsze wyróżniała go stałość w kwestiach. Spośród jego encyklik należy wyróżnić: Laborem exercens (O pracy ludzkiej, 1981), Redemptoris Mater (Matka Odkupiciela, 1987), Sollicitudo rei socialis (Troska społeczna, 1987), Redemptoris missio (Misja Odkupiciela, 1990) y Centessimus annus (Setna rocznica, 1991).

Mówiąc o adhortacjach i listach apostolskich należy wymienić Catechesi tradendae (Katechizacja w naszych czasach, 1979), Familiaris consortio (Rodzina chrześcijańska w świecie współczesnym, 1981), Salvifici doloris (Sens ludzkiego cierpienia, 1984), Reconciliato et paenitentia (Reconciliación y penitencia, 1984), Mulieris dignitatem (O godności i powołaniu kobiety, 1988), Christifidelis laici (Katoliccy świeccy, 1988) y Redemptoris custos (Orędownik całej ludzkości, 1989). W Evangelium vitae (1995) poruszył kwestie aborcji, rozrodu wspomaganego i eutanazji. Ut unum sint (Aby wszyscy byli jednością, 1995) byłą pierwszą encykliką w historii poświęconą ekumenizmowi. W 1994 została opublikowana książka „Przekroczyć próg nadziei”.

Podczas swojego pontyfikatu Jan Paweł II konsekwentnie dążył do poznania współczesnego świata i człowieka, a także podejmowania prób rozwiązania trudnych problemów społecznych, politycznych i cywilizacyjnych. Promował stosowanie rozwiązań w duchu pokoju, dialogu i szeroko pojętej miłości. Był też wielkim obrońcą godności człowieka, sprawiedliwości społecznej i gospodarczej, zawsze postulując za poprawą warunków życia w najbiedniejszych krajach świata.

Po poważnym pogorszeniu się jego zdrowia, które wielokrotnie uniemożliwiło mu zwyczajowe publiczne wystąpienia na placu Świętego Piotra, Jan Paweł II zmarł 2 kwietnia 2005 roku. Jego śmierć pogrążyła cały świat w żałobie, smutek ogarnął wszystkich niezależnie od wyznawanych poglądów politycznych czy religijnych. Następca Jana Pawła II, Benedykt XVI, ogłosił jeszcze tego samego roku początek jego procesu beatyfikacyjnego, który dobiegł końca 1 maja 2011 roku. 27 kwietnia 2014 Jan Paweł II został kanonizowany, razem z Janem XIII, w trakcie ceremonii poprowadzonej przez papieża Franciszka, który został wybrany na Stolicę Piotrową w marcu 2013 roku, po rezygnacji Benedykta XVI.

 

Duchowość

Już następnego poranka po wyborze kardynała Karola Wojtyły na Ojca Świętego (16.10.1978), Virgilio Levi zapytywał się w L’Osservatore Romano skąd bierze się w Janie Pawle II tyle siły, zapału i wytrwałości. Odpowiadał: „Sekret tkwi w jego motcie: Totus Tuus. To, co zostało napisane w książkach duchowych, w Traktacie o prawdziwym nabożeństwie, w świadomości Ludu Bożego jest widoczne w tym Człowieku, który został powołany do poprowadzenia Kościoła w tych trudnych czasach, w których przyszło nam żyć. Matka Boska jest wszechmogąca poprzez łaskę, i kto całkowicie się jej zawierzy stanie się wielkim w dziełach Bożych”.

Papieskie motto Jana Pawła II, jest tym samym, które wybrał sobie jako młody biskup Krakowa: „Totus Tuus Mariae”, bo odpowiada „Totus Tuus Ecclesiae”, a w konsekwencji też „Totus Tuus Deo”. Właśnie to przesłanie stanowi podstawę 26 lat jego pontyfikatu jako świadka i nauczyciela zawierzania się Bogu razem z Maryją.

 

Wzór dla młodzieży

  • Poświęcenie jego osoby i jego posługi duszpasterskiej Matce Boskiej

„chodzi o podstawowe nabożeństwo mojego życia i chciałbym wciągnąć cały Kościół w modlitwę maryjną”.

  • Modlitwa

„Doświadczajcie modlitwy, pozwalając Duchowi mówić do Waszych serc. Modlić się znaczy dać trochę swojego czasu Chrystusowi, zawierzyć Mu, pozostawać w milczącym słuchaniu Jego Słowa, pozwalać Mu odbić się echem w sercu.”.

  • Szacunek dla natury

„obserwacja «oczyma umysłu» rzeczywistości stworzonej może doprowadzić do poznania Boga.”. „Świat może się zmienić”.

  • Dialog

Przyszłość pokoju na świecie zależy od wzmocnienia dialogu i zrozumienia pomiędzy regionami i kulturami”.

  • Poszanowanie godności ludzkiej

„Chcę zachęcić wiernych i wszystkich ludzi dobrej woli do pogłębiania szacunku dla godności każdej istoty ludzkiej, także do tego, aby starali się o porządek międzynarodowy oparty na poszanowaniu praw i na solidarności z osobami biedniejszymi od nas”.

  • Świadectwo

„U progu trzeciego tysiąclecia pragnę zaprosić młodzież do otwarcia swoich serc na Ewangelię Chrystusa i na bycie Jego świadkami, a jeśli będzie to konieczne świadkami – męczennikami”.

 

Młodzież dla Jana Pawła II

Warto pamiętać, że Św. Jan Paweł II odegrał ważną rolę w zaistnieniu tego wspaniałego wydarzenia, które Kościół świętuje razem z młodzieżą, czyli Światowych Dni Młodzieży. To właśnie w trakcie jego pontyfikatu powstała inicjatywa, która była i z każdym dniem staje się jeszcze bardziej wyjątkowa i niezwykła. W dalszej części pozostawiamy kilka słów tego wielkiego świętego, które motywują do działania i do wiary w to, że Bóg zawsze jest doskonały.

  • Wy jesteścieprzyszłością świata, Wy jesteście nadzieją KościołaWy jesteście moją nadzieją”.
  • „Odkryć, że najmłodszy może stanąć obok najstarszego i rozpocząć z nim dialog wzajemnie się wzbogacając i dzieląc się wiecznie nową radością”.
  • „Wzmocnijcie Waszą wiarę i odnówcie ją jeśli jest słaba. Otwórzcie drzwi Chrystusowi! Otwórzcie Wasze serca na Chrystusa, przyjmijcie Go jako towarzysza i przewodnika Waszej drogi”.
  • „Chciałbym, aby młodzież całego świata zbliżyła się bardziej do Maryi... Aby młodzi mieli do Niej większe zaufanie, aby bardziej ufali życiu, które się przed nimi otwiera”.
  • Papież mówi nam też, że Chrystus jest wymagającym przyjacielem, ale także kimś, kto nigdy nas nie porzuci i z nas nie zrezygnuje: Ale jeśli macie odwagę otworzyć Mu drzwi swojego serca i przyjąć Go do Waszego życia, „odnajdziecie w Nim radość prawdziwej wolności, która daje Wam możliwość budowania swojego własnego życia w jedynym prawdziwym świecie, zdolnym oprzeć się niszczącemu działaniu czasu, wyjętym spod panowania śmierci, w niezniszczalnym świecie miłości”.
  • Wy, moi kochani towarzysze w bólu, poprzez cierpienie odkryjecie więcej i łatwiej; nauczycie pozostałych, w jaki sposób odkryć Chrystusa, który jest drogą, prawdą i życiem. Spójrzcie na Pana, męża boleści, skupcie swoją uwagę na Jezusie, który jako człowiek młody taki jak Wy, poprzez swoją śmierć na krzyżu sprawił, że człowiek dojrzał wartość i odnalazł pokłady energii do swojego ewangelizacyjnego zadania”.
  • Bóg stworzył nas, abyśmy brali udział w Jego życiu, powołał nas do bycia Jego dziećmi, żywymi członkami Mistycznego Ciała Chrystusa, świetlistymi świątyniami ducha miłości, woła nas, abyśmy byli Jego, chce, abyśmy wszyscy byli święci”.
  • „Niech Eucharystia formuje Wasze życie, życie rodzin, które tworzycie, niech nada kierunek życiu. Niech Eucharystia, żywe i prawdziwe świadectwo miłości Trójjedynego Boga, zainspiruje Was do solidarności i sprawi, że będziecie żyć w jedności z Waszymi braćmi rozproszonymi po wszystkich zakątkach tej planety”.

 

Źródło:panama2019.pa/tłum. MP i AF

Gantry 5