Do ŚDM w Panamie pozostało:

Tak jak Maryja…

 

CEL: Ukazać osobę Maryi jako wzór matki, osoby wierzącej, chrześcijanina. Ona pomaga nam odkryć sens życia, wiary, Bożego powołania, które pozwalają nam żyć i odpowiadać tak, jak Ona.

Modlitwa za ŚDM

Znak: Aby uczynić orędzie maryjne bardziej znanym w każdym kraju, zapisz i podziel się dwoma słowami o relacji matki i dziecka

POZNAJ SYTUACJĘ:

Miyuki czuje się źle, ponieważ właśnie miała ostrą sprzeczkę ze swoją mamą. Ostatnio te ostre kłótnie się powtarzają, potem zawsze czuje się źle, jednak nie umie ich uniknąć. Tak jakby coś w niej wystrzeliwało, kiedy tylko spotka się ze swoją matką. Odczuwa niepokój, bo rozpoczęła studia na uniwersytecie i nie ma pojęcia, dlaczego wybrała kierunek, na którym jest. Może dlatego, że inni koledzy tak samo postąpił? Podoba się jej Juan, ale nie jest pewna, czy to znaczy, że się zakochała. Nie jest zadowolona z siebie, czuje się pogubiona. W domu traktują ją jak dziecko, a ona wie, że już nim nie jest. Na dodatek jej rodzice też mają problemy i wisi nad nimi groźba separacji. Słyszała o młodych, którzy są oszukiwani i padają ofiarami handlu ludźmi. Zna też innych młodych, jedni tylko pracują, inni pracują i studiują, znajdując czas na wolontariat w różnych organizacjach. Wyglądają na radosnych i spokojnych. Czy taka będzie? Zna także kobiety, które zostały same z dziećmi, pracujące do późna, żeby przetrwać. Co jest ich motywacją? Jedynie dzieci? Jedna z jej koleżanek opowiedziała jej o Jezusie i Maryi, ale w jej domu nikt nie jest religijny i nigdy o tym się nie rozmawiało, chociaż wspominali jej, że jest ochrzczona i widziała zdjęcia z tej uroczystości. Pamięta też o swojej babci, która nauczyła ją znaku krzyża i jakiejś modlitwy, która już jej wyleciała z pamięci.

TEMATY DO DYSKUSJI:

Znasz jakieś osoby, które przeżywają podobne sytuacje do tych z życia Miyuki? Czy uważasz, że w dzisiejszych czasach młodzi ludzie na poważnie zadają sobie pytanie, jak przeżyć swoje życie? Pomyśl i podziel się przemyśleniami: Czy akceptuję samego siebie? Co bym chciał/a polepszyć w moim życiu? Czy umiem mówić o moich uczuciach? Jak jest moja największa aspiracja? Czy mam plan na życie? Jak go realizuję?

ROZWAŻ:

Teksty pomocnicze

Zwiastowanie (Łk 1, 26-38)

Magnificat (Łk 1, 46-55)

Razem pod Krzyżem (Jn 19, 25-27)

We wspólnocie kościoła (Dz 1, 12-14)

“W Niej dostrzegamy, że pokora i delikatność nie są cnotami słabych, lecz mocnych, że nie potrzebują źle traktować innych, aby czuć się ważni. Patrząc na Nią, odkrywamy, że Ta, która wielbiła Boga, ponieważ «strąca władców z tronu», a «bogaczy odprawia z niczym», jest tą samą, która wprowadza ciepło domowego ogniska w nasze poszukiwanie sprawiedliwości. Jest również Tą, która zachowuje uważnie «wszystkie te sprawy i rozważa je w swoim sercu» (Łk 2, 19). Maryja umie rozpoznawać ślady Ducha Bożego w wielkich wydarzeniach, a także w tych wydających się nieuchwytnymi. Kontempluje tajemnice Boga w świecie, w dziejach i w życiu codziennym każdego i wszystkich. Jest niewiastą modlącą się i pracującą w Nazarecie, i jest również naszą Panią gotowości, tą, która opuszcza swoje miasteczko, by pomóc innym «z pośpiechem» (Łk 1, 39).” (Papież Franciszek, „Radość Ewangelii”, 288)

REFLEKSJA

W czasach, w których żyła Maryja, dziewczynka szybko stawała się kobietą a jej drogą było małżeństwo. Wszystko było pomyślane i przygotowane przez innych, a jeśli ktoś śmiał złamać te zasady, był srogo karany. Maryja żyła głęboką wiarą w Boga jej rodziców, w Boga Abrahama, Izaaka, Jakuba i Mojżesza. Miała osobiste doświadczenie Boga i czuła, i słyszała, że zaprasza ją do innej drogi, do innego sposobu przeżywania życia, czegoś nowego i nieoczekiwanego (Łk 1, 28-34). Z odwagą zaakceptowała zaproszenie i podjęła to, co było jej przeznaczone, ponieważ miała zaufanie do Boga, do Jego miłosiernej miłości.

„Bądź pozdrowiona, pełna łaski, Pan z Tobą” (Łk 1, 28), powiedział Archanioł Gabriel do Maryi. Jest to radość początku Dobrej Nowiny. Ale, na czym opiera się ta radość? Druga część pozdrowienia mówi nam :„Pan z Tobą”. Ponadto, Anioł nazywa Maryję „pełną łaski”, czyli pozostającą w komunii z Bogiem, pokładającą swą nadzieję w obietnicy Boga dla Jego ludu.

„Wtedy rzekła Maryja: «Wielbi dusza moja Pana i raduje się duch mój w Bogu, moim Zbawcy. Bo wejrzał na uniżenie Służebnicy swojej. Oto bowiem błogosławić mnie będą odtąd wszystkie pokolenia.” (Łk 1, 46-48). W swoim śpiewie uwielbia Boga, który czyni wielkie rzeczy posługując się pokornymi sługami. Ewangelie mówią nam o tym, że obok radości były też trudności, zmartwienia, ból, ale wszystko to było okazją do utwierdzenia się w roli bycia uczniem Jezusa. Maryja „zachowywała wszystkie te sprawy i rozważała je w swoim sercu” (Łk 2, 19). Ona toczyła codzienną walkę rodzinnego życia. Stawiła czoła uchodźctwu na obcą ziemię. Nauczyła się życia rodzinnego w trudnej i nietypowej sytuacji. Poradziła sobie z ciężkim ciosem, jakim jest śmierć Dziecka. Droga Maryi nie różni się od drogi wiary każdego z nas. Ona przekazała swojemu Dziecku wartości płynące z tradycji, które mieli w swojej wiosce. Razem z Józefem, jej małżonkiem, wypełniła misję, która w społeczności żydowskiej w tamtych czasach przystawała roli marki: być tą, która przekazuje zwyczaje i tradycje, uczy wiary, towarzyszy dziecku w jego wzrastaniu. Dzięki niej Jezus „rósł i nabierał mocy, napełniając się mądrością, a łaska Boża spoczywała na Nim.” (Łk 2,40).

Od Maryi możemy nauczyć się, jak ważna jest osobista relacja z Jezusem, słuchanie Go i podążanie za Nim, zawsze z miłością. To właśnie siła miłości jest tą, która nas do tego popycha. Miłość nie jest jedną z wielu wartości. Miłość jest fundamentem istnienia człowieka. Nie da się żyć bez niej.

Życie Maryi było przeciwieństwem przemocy, próżności, pogardy dla słabych i pokornych. Uczy nas wychodzić poza egocentryzm i własne plany, aby Słowo Boże było lampą, która będzie oświecać nasze myśli i czyny. Pokora jest jak pusta przestrzeń, w którym jest miejsce dla Boga.

Świadectwo Maryi uczy nas, że mając oparcie w wierze można przejść przez najbardziej trudne i bolesne momenty; daje nam zdolność do okazywania miłosierdzia, wybaczania, zrozumienia i wzajemnego wspierania się. Maryja słuchała zawsze głosu Pana. Ludzkość woła o to, abyśmy odkryli nasze powołanie i wypełnili naszą życiową misję, abyśmy prowadzili życie otwarte na dialog i spotkanie, tak jak Maryja. Planeta Ziemia, nasz wspólny dom, także jest zraniona i zniszczona: Ziemia woła o spełnienie przez nas naszej misji wobec niej.

Maryja inspiruje nas, abyśmy bardziej wcielali Ewangelię w nasze życie. To po to Maryja, Matka Boża, została nam dana, przez Jezusa wiszącego na krzyżu, za Matkę i Matka Kościoła. W Maryi Ewangelia przeniknęła kobiecość, odkupiła ją i wywyższyła.

CZYN

Doświadczenie, aby pójść o krok dalej

  • Stworzyć plan na życie
  • Zachęcać do radości i nadziei
  • Pielęgnować miłość. Otwierać serce na cierpiących, wykluczonych za niedopasowanie się do społeczeństwa, na ofiary przemocy i korupcji, na pogardę wobec kobiet.

Rozmawiajcie i podejmijcie osobiste oraz wspólnotowe zobowiązania (przeczytać coś o Maryi, odwiedzić rodzinę przeżywającą trudne chwile…)

Celebrować

GEST MODLITWY

 

 

Dziewico i Matko, Maryjo,

Ty, któraś pod tchnieniem Ducha

przyjęła Słowo życia

w głębi Twej pokornej wiary,

całkowicie oddana Odwiecznemu,

pomóż nam wypowiedzieć nasze «tak»

wobec pilnej potrzeby, jak nigdy dotąd naglącej,

by wszędzie rozległa się Dobra Nowina o Jezusie.

Ty, napełniona obecnością Chrystusa,

zaniosłaś radość Janowi Chrzcicielowi

i sprawiłaś, że rozradował się w łonie swej matki.

Ty, pełna wielkiej radości,

opiewałaś cudowne dzieła Pańskie.

Ty, któraś stała wytrwale pod Krzyżem

z niewzruszoną wiarą

i otrzymałaś radosną nowinę zmartwychwstania,

któraś zgromadziła uczniów w oczekiwaniu na Ducha Świętego,

by narodził się ewangelizujący Kościół.

 

Wyproś nam nowy zapał zmartwychwstałych w obecnych czasach,

by nieść wszystkim Ewangelię życia

zwyciężającą śmierć.

Daj nam odwagę szukania nowych dróg,

aby dotarł do wszystkich

dar piękna, które nie zaniknie.

 

Ty, Dziewico słuchania i kontemplacji,

Matko miłości, Oblubienico wiecznych zaślubin,

wstawiaj się za Kościołem, którego jesteś najczystszą ikoną,

aby się nigdy nie zamykał i nie zatrzymywał

w swojej misji szerzenia Królestwa.

 

Gwiazdo nowej ewangelizacji,

pomóż nam zajaśnieć świadectwem komunii,

służby, żarliwej i ofiarnej wiary,

sprawiedliwości i miłości do ubogich,

aby radość Ewangelii

dotarła aż po krańce ziemi,

i żadne peryferie nie zostały pozbawione jej światła.

Matko żywej Ewangelii,

źródło radości dla maluczkich,

módl się za nami.

Amen. Alleluja!

(Papież Franciszek, Radość Ewangelii, 288)

 

 

Źródło:panama2019.pa/tłum. Aleksansdra Mróz

Gantry 5